می دانم که آدم رمانتیکی هستم و انتظارم از طرف مقابل اینست که نیازهای عاطفی مرا برآورده کند .می دانم اشتباه و مشکل از خود من است که ادمها را در همان قالبی که هستند نمی پذیرم و بیشتر فکر می کنم بنا به شرایطی این آدمی نیستند که نشان می دهند و به ان شخصی که من می پسندم نزدیکند.می دانم که کلان عادت به عادت کردن خوب نیست و بیمار می کند.ای کاش اتفاقی می افتاد ای کاش می توانستم بخشی از زندگیم را از خاطره هایم حذف کنم. ای کاش فراموش کردن بخشی که آزارم می دهد به سادگی فراموش کردن کاری که باید انجام دهم یا لباسی که باید بخرم یا غذایی که خورده ام بود.

ای کاش کسی بیاید که مثل هیچکس نیست....