این سه ماه گذشته برای من یه جوردیگه و از یه جنس دیگه و با یه حس دیگه بود سه راه ها پیش پام گذاشته شد و من هم اون راه ها را امتحان کردم تا بعدا افسوس نخورم چرا فلان موقعیت را تو زندگیم از دست دادم. خیلی نگذشت که متوجه شدم راه اولی راه من نیست. یعنی حداقل با اون شرایط به صلاح خودم هم نیست که بخواهم ادامه بدم و به موندن توی اون مسیر پافشاری کنم.انتخاب دوم همون مسیری بود که دو سال در اون بودم . کاری بود که نگرانی ها ی آینده اش زیاد بود. و این هم کاری که هنوز مطمئن نیستم به خوبی از پس انجام اش بربیام  و  به اون چیزی که می خواهم برسم. با خودم حرف می زنم ، فکر می کنم و خیلی چیزها را  به خودم تلقین می کنم تا شاید بیشتر به آینده امیدوار بشم.

 در انتظار روزهای خوب آینده  هستم.